Górska-Damięcka Irena
Irena Górska-Damięcka
aktorka, reżyserka
Dobiesław Damięcki
Irena Górska
Albert Górski, Alina z Dzierżków
20 października 1910 roku, Oszmiana
1 stycznia 2008 roku, Skolimów
Stare Powązki w Warszawie (aleja zasłużonych, grób 62/63)
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1957), Medal Honorowy „Mecenasom i Twórcom Kultury” (1984), Nagroda Literacka im. Marii Ginter za książkę „Wygrałam życie” (1998)
Irena Górska-Damięcka w latach 1935–1936 występowała w Teatrze Miejskim w Wilnie, w latach 1936–1937 Polskim Teatrze Dramatycznym we Lwowie, w latach 1937–1938 w warszawskim teatrze Buffo. Potem występowała w teatrze Letnim w Warszawie (1938–1939), Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi (1945–1948), warszawskim Teatrze Rozmaitości (1948–1950), gdańskim teatrze Wybrzeże (1950–1951), warszawskim teatrze Współczesnym (1951–1952), Teatrze Komedia w Warszawie (1959–1964) i warszawskim teatrze Dramatycznym (1964–1979).
W latach 1953–1955 pełniła funkcję kierownika artystycznego w Bałtyckim Teatrze w Koszalinie. W latach 1955–1959 była dyrektorem naczelnym i artystycznym w Teatrze im. Węgierki w Białymstoku.
Była żoną aktora Dobiesława Damięckiego i matką aktorów Damiana i Macieja Damięckich, babcią aktorów: Grzegorza, Mateusza i Matyldy Damięckich.


