Krzeptowski Adam

Adam Krzeptowski był bratem narciarza Andrzeja Krzeptowskiego.

W 1917 roku został powołany do wojska, co uniemożliwiło mu kontynuowanie studiów. Służył w armii austriackiej. Po przejściu do rezerwy studiował na kursie abiturientów Akademii Handlowej w Krakowie, po ukończeniu którego powrócił w roku 1922 do Zakopanego i otworzył zakład fotograficzny. Na początku lat 30 zafascynował się filmem. Wykorzystując swoje doświadczenie fotograficzne zaczął amatorko kręcić filmy dokumentalne poświęcone krajobrazom tatrzańskim i wydarzeniom sportowym w Zakopanem. Materiały te zostały wykorzystane w jego jedynym filmie fabularnym Biały ślad z 1932 roku. Jego prapremiera odbyła się na pierwszym festiwalu filmowym w Wenecji, gdzie jako jedyny reprezentował kinematografię polską. Mimo, że film został entuzjastycznie przyjęty przez polską krytykę, Krzeptowski nie związał się na stałe z kinem. W późniejszych latach wyreżyserował i nakręcił jeszcze dwa filmy, w dwóch innych odpowiadał za kręcenie plenerów górskich. 

Na początku okupacji zakład fotograficzny Adama Krzeptowskiego został zamknięty. Od 1940 roku był nauczycielem „języka góralskiego” w Berufsfachschule fur Goralische Volkskunst. Pod koniec okupacji wyjechał z Zakopanego i osiadł w Piotrowicach, gdzie otworzył zakład fotograficzny. W roku 1946 został aresztowany przez UB w Jeleniej Górze i przewieziony do Krakowa.

W procesie przeciwko organizatorom „Goralenvolku” został uniewinniony i wrócił do Piotrowic. W roku 1955 r. przeniósł się do Płazy k. Chrzanowa, gdzie mieszkał i pracował do końca życia.