Włóczęgi

Włóczęgi
ROK PRODUKCJI:
1939 rok
PREMIERA:
5 kwietnia 1939 roku
GATUNEK:
komedia
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
REŻYSERIA:
Michał Waszyński
SCENARIUSZ:
Konrad Tom, Emanuel Schlechter
OPERATOR:
Albert Wywerka
MONTAŻ:
Czesław Raniszewski
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris
MUZYKA:
Henryk Wars
SŁOWA PIOSENEK:
Emanuel Schlechter
OPERATOR DŹWIĘKU:
Bartczak
FOTOSY:
Leonard Zajączkowski
ATELIER:
Falanga
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
A. Arnold
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Street Singers)

Szczepko i Tońko, uliczni lwowscy muzykanci, spędzają Wigilię u sąsiada Gałeckiego i jego wnuczki Krysi. Kilka dni później starszy pan umiera podczas operacji. Szczepko i Tońko, choć biedni, biorą Krysię pod opiekę. Dziewczyna dowiaduje się z pożegnalnego listu dziadka, że jej babką jest baronowa von Dorn, która przed laty wyrzekła się swojego syna i jego rodziny. Baronowa, za pośrednictwem swojego adwokata, sprowadza osieroconą wnuczkę do siebie. Dziewczyna, nie mogąc znieść apodyktycznej babki, ucieka do swoich opiekunów. Następnego dnia jadą do Warszawy.

Baronowa wynajmuje detektywa Trombkę, który rozsyła za uciekinierami list gończy. Po kilku tygodniach trafia na ich ślad. Z opresji ratuje całą trójkę świadek ulicznego zamieszania architekt Roman Karśnicki. Szczepko i Tońko postanawiają umieścić Krysię w internacie dla dziewcząt z dobrego domu. Pieniądze zdobywają fortelem. Ucharakteryzowany Tońko donosi policji, gdzie jest poszukiwany Szczepko i dostaje tysiąc złotych nagrody. Szczepko trafia do więzienia. Uwalnia go baronowa von Dorn, która liczy, że pomoże jej odnaleźć wnuczkę.

W internacie Szczepko przedstawia się jako Roman Karśnicki z córką Krysią. W swój plan wtajemniczają Niuśka, dawnego znajomego ze Lwowa, który teraz tam pracuje. Krysia zaprzyjaźnia się z Wandzią, która też nosi nazwisko Karśnicka. 

Detektyw Trombka trafia na ślad Krysi. Baronowa przyjeżdża do internatu, ale zamiast Krysi spotyka Wandzię. Jest przekonana, że detektyw wprowadził ją w błąd.

Szczepko i Tońko, aby zdobyć pieniądze dla Krysi, piszą anonim do baronowej.  Żądają wpłaty pieniędzy na poste restante, grożąc w razie odmowy porwaniem. Szczepko przychodzi do baronowej z drugim anonimem, w którym porywacze straszą uprowadzeniem Krysi. Przerażona baronowa wpłaca pieniądze. Szczepko i Tońko przeznaczają je na opłacenie internatu. Krysia poznaje brata Wandzi Romka i jej kuzyna Tadeusza. Szczepko i Tońko, aby uwolnić Krysię od babki, chcą wydać ją za mąż. Udają się w tej sprawie do Romana Karśnickiego, ale nie wiedzą, że rozmawiają z Tadeuszem. Ten początkowo nie chce zgodzić się na ślub, ale kiedy widzi zdjęcie Krysi, która spodobała mu się od pierwszego wejrzenia, zmienia zdanie. Tymczasem baronowa dowiaduje się, że porywacze, którzy wyłudzili od niej pieniądze to Szczepko i Tońko. Trafiają do aresztu. Dzięki baronowej szybko z niego wychodzą. Wszyscy z radością udają się na ślub Krysi i Tadzia.