Ubój (Di szichte)

Ubój (Di szichte)
ROK PRODUKCJI:
1913 rok
PREMIERA:
1913 rok
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
fabularny
ZACHOWANY:
zaginiony
REŻYSERIA:
Herman Fiszer
PIERWOWZÓR:
utwór Jakuba Gordina
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Stanisław Sebel
WYTWÓRNIA:
Kosmofilm

W Mohylewie, na południu Rosji, rodzice wydają swą ukochaną córkę Esterkę za bogatego i o ponad trzydzieści lat starszego od niej handlarza drzewem, Rapaporta, człowieka bezwzględnego, pozbawionego wrażliwości i ludzkich uczuć. Lekceważy i poniża swą żonę, a kiedy dzieci, które ona rodzi, chorują lub umierają, pastwi się nad nią i poniża.

Podobnie postępują wobec niej jego dzieci z pierwszego małżeństwa, rodzice zaś Esterki są bezradni. I choć Rapaport nimi gardzi, namawiają ją do uległości i pokory. Jedynym życzliwym i kochającym ją człowiekiem jest kuzyn Szmuel Josl, uczący się na szocheta (dokonującego rytualnego uboju).

Esterka doprowadzona do kresu wytrzymałości, zabija rytualnym nożem swego męża, wyznaje miłość ukochanemu, po czym traci zmysły.

Film zrealizowany przez żydowskie środowisko filmowe.