Trojanowski Wojciech

Wojciech Trojanowski urodził się 25 września 1904 w Krakowie. Był lekkoatletą, zawodnikiem AZS Warszawa. Na akademickich mistrzostwach świata w 1927 roku z czasem 16 sekund zdobył srebrny medal w biegu na 110 metrów przez płotki. Rok później w tej samej konkurencji reprezentował Polskę na Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie. Był pięciokrotnym mistrzem Polski w dyscyplinach lekkoatletycznych: biegu przez płotki, trójskoku i skoku wzwyż, a także jedenastokrotnym rekordzistą Polski w biegu przez płotki, sztafecie szwedzkiej i sztafecie 10×100 m.

Jego życiowe rekordy to:
w biegu na 110 m przez płotki 15,5 s (1929)
w biegu na 400 m przez płotki 59,8 s (1929)
w skoku wzwyż 1,76 m (1934)
w trójskoku 12,69 m (1926)

Był absolwentem wydziału mechaniki na Politechnice Warszawskiej. Współpracował z prasą codzienną i sportową jako dziennikarz. Od 1931 roku Wojciech Trojanowski pracował w rozgłośni warszawskiej Polskiego Radia. Był najpopularniejszym przed wojną sprawozdawcą sportowym – prowadził m.in. relacje z Igrzysk Olimpijskich w Amsterdamie (1928) i w Berlinie (1936).

Swej wielkiej popularności radiowej Wojciech Trojanowski zawdzięczał epizodyczną rolę w filmieSportowiec mimo woli, w którym zagrał samego siebie – sprawozdawcę sportowego. Pojawił się także w filmie dokumentalnym W służbie mikrofonu. 

Po II wojnie światowej Wojciech Trojanowski znalazł się na emigracji. Dalej pracował jako komentator sportowy w Radiu Wolna Europa: był sprawozdawcą z Zimowych Igrzysk Olimpijskich w w Innsbrucku (1964) i Grenoble (1968), a także z Igrzysk Olimpijskich w Monachium (1972). Prowadził też relacje ze startów amerykańskich statków kosmicznych. Zmarł 16 czerwca 1988 w Londynie.

W 2005 roku odsłonięto jego tablicę w Złotym Kręgu Wybitnych Osobowości Polskiego Sportu na warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego.