Panna po wojnie

By ratować swą córkę przed staropanieństwem, zamożny obywatel ziemski, don Padro, wyjeżdża wraz z córką do modnego zdrojowiska, by tam rozpocząć polowanie na męża.

Niestety, znalazło się tutaj tylko dwóch przedstawicieli płci męskiej. Co więcej, jeden okazał się łysy i niemrawy, drugi zaś – kulawy. Na szczęście do Niebywalii, tj. do państwa, w którym tak bardzo opłakane i smutne istnieją po wojnie stosunki, zjechał członek misji afrykańskiej.

Panna Helena jest już pewna swego. Na przeszkodzie staje jej jednak bezwstydna zaiste konkurencja legionu pozostałych amatorek, nie tyle ślubu, ile jego następstw. Panna Helena zostałaby zapewne na koszu, gdyby nie przestudiowała Podręcznika dla panien, w którym wyczytała prawdę, iż wzdragającym się kandydatom należy dać przedsmak małżeństwa, dać możność odbycia połowy drogi do raju.

„Kładzie się do łóżka. I doktorek się załapał. Przychodzi coraz częściej, choroba przechodzi w stan przewlekły i «konsyliarz» zawiadamia wreszcie papę, iż widzi się zmuszonym, dla dobra medycyny – się ożenić”.

Helena Bożewska (Helena)
Aleksander Bogusiński
Stanisław Bryliński
Jan Szymański