FILM

Panienka z poste restante

Panienka z poste restante
ROK PRODUKCJI:
1934 rok
PREMIERA:
11 października 1935 roku
GATUNEK:
komedia
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
REŻYSERIA:
Jan Nowina-Przybylski, Michał Waszyński (plenery)
ASYSTENT REŻYSERA:
Jan Rogoziński, Arnold Waszyński
SCENARIUSZ:
Marian Hemar, Maurycy Król
OPERATOR:
Albert Wywerka, Frederik Fugslang
SCENOGRAFIA:
Jacek Rotmil
MUZYKA:
Henryk Wars
SŁOWA PIOSENEK:
Marian Hemar, Emanuel Schlechter
OPERATOR DŹWIĘKU:
Stanisław Rochowicz
OŚWIETLENIE:
Feliks Maliniak
CHARAKTERYZACJA:
Konrad Narkiewicz
FOTOSY:
Leonard Zajączkowski
ATELIER:
Falanga
WYTWÓRNIA:
Stefan S. Gulanicki
PRODUCENT:
Stefan S. Gulanicki
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Stefan Gulanicki, Król Maurycy
KIEROWNIK ARTYSTYCZNY:
Bazyli Sikiewicz
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
USA (Fullfilled Dream)

Marysia Kochańska, młoda pracownica poczty, wybiera się na miesięczny urlop. Jej opiekunem jest Dobrzyński, dyrektor biura bogatego przemysłowca, Adama Olszewicza.

Jest zaskoczony depeszą od szefa z prośbą o wysłanie do niego do Budapesztu sekretarki, której nigdy nie zatrudniali. Proponuje ten wyjazd Marysi. Wkrótce okazuje się, że depesza zawierała błąd – chodziło o przysłanie sekretarza i kucharza. Aby ratować sytuację, Dobrzyński wysyła w podróż Pękalskiego, pracownika biura i Jeana, kucharza.

W Wiedniu, w czasie postoju pociągu, Marysia odbiera korespondencję dla szefa i kupuje mu elegancki notes. Kiedy wraca na dworzec, zastaje w luksusowej salonce mężczyznę, który przedstawia się jako Olszewicz. Jest zdumiony obecnością nieznajomej kobiety, która twierdzi, że jest jego sekretarką. Zgadza się jednak, by pomogła mu uporządkować dokumenty. Tymczasem Pękalski i Jean docierają do Budapesztu. Okazuje się, że salonka z Wiednia pojechała inną trasą do Sarajewa. 

Olszewicz przyjmuje w salonce Smitha, swojego amerykańskiego wspólnika i Ingersola, jego sekretarza. Smith jest oczarowany Marysią. Bierze ją za żonę przemysłowca, choć wie, że tak nie jest. Olszewicz nie wyprowadza go z błędu. Smith ma nadzieję, że jego kłamstwo wykorzysta w negocjacjach.

Tymczasem Pękalski i Jean docierają samolotem do Jugosławii. Na dworzec kolejowy przyjeżdżają spóźnieni. Kontynuują podróż samochodem. Kiedy auto ulega awarii, ruszają dalej piechotą.
Adam i Marysia nadal udają małżeństwo. Nie są zadowoleni, że muszą nocować w jednym przedziale sypialnym. Ta niezręczna sytuacja zbliża ich jednak do siebie.Tymczasem Pękalski usiłuje skontaktować się z Olszewiczem. Telefon odbiera Smith. Umawia się z Pękalskim w Dubrowniku. Olszewicz jest gotowy podpisać umowę. Amerykanin zwleka. Zaprasza Olszewicza i Marysię do Dubrownika na swój jacht.

W czasie zwiedzania okolic Dubrownika Adam i Marysia są świadkami lokalnego wesela. Potem docierają na jacht. W kajucie całują się i wyznają sobie miłość.

Na jacht docierają też Pękalski i kucharz. Smith szantażuje Olszewicza. Zamierza zainteresować miejscową prasę fikcyjnym małżeństwem przemysłowca. Sugeruje też, że podpisze umowę na swoich warunkach. Okazuje się, że Adam i Marysia wzięli tego samego dnia ślub na morzu. Zdenerwowany Smith dostaje depeszę o strajku w jego amerykańskich zakładach. Ta sytuacja zmusza go do podpisania umowy.

Olszewiczowie zostają na jachcie gośćmi żony Smitha.

 

Artykuły powiązane