Morozowicz-Szczepkowska Maria
Maria Morozowicz-Szczepkowska
aktorka, pisarka, scenarzystka
Jan Szczepkowski (ślub 18 maja 1913 roku)
Maria Morozowicz
Rufin Morozowicz, Waleria z Kotowiczów
13 grudnia 1885 roku, Warszawa
9 listopada 1968 roku, Milanówek k. Warszawy
Aleja Zasłużonych na Starych Powązkach (grób 86)
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski z okazji 55 rocznicy pracy twórczej (1966)
Maria Morozowicz-Szczepkowska ukończyła pensję Natalii Porazińskiej w Warszawie. Była wolną słuchaczką Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie.
Jako aktorka zadebiutowała w warszawskim teatrze Elizeum w 1902 roku, następnie występowała w teatrze łódzkim pod kierunkiem Mariana Gawalewicza.
Grała w teatrach warszawskich (Letni, Nowości, Nowy), Wilnie, Krakowie (teatr miejski), Poznaniu (Teatr Polski). Od pierwszych występów zyskała uznanie i popularność.
W 1913 roku wyjechała z Poznania i udała się do Krakowa, gdzie 18 maja wyszła za mąż za rzeźbiarza i malarza Jana Szczepkowskiego. Po zamążpójściu opuściła scenę, poświęcając się odtąd pracy literackiej. Atmosfera domu rodzinnego, opieka i nauki ojca, a przede wszystkim własne doświadczenia i praktyka sceniczna, pozwoliły jej zdobyć szeroką wiedzę o teatrze wykorzystywaną z powodzeniem w twórczości literackiej. Była autorką sztuk, pisała do czasopism. W okresie międzywojennym pisała także scenariusze filmowe.
W okresie I wojny światowej mieszkała w Krakowie, następnie osiedliła się na stałe w Milanówku pod Warszawą, gdzie powstawały jej kolejne utwory sceniczne. Sporadycznie brała udział w imprezach amatorskich, np. 20 marca 1932 roku wystąpiła w Rzeszowie na wieczorze dla uczczenia imienin marszałka Piłsudskiego w scenie dramatu z 1914 roku pt. Zawieja.
Była przyrodnią siostrą aktorki Karoliny Morozowicz i Leopolda Morozowicza, który był aktorem i spiewakiem.
W 1968 roku w Warszawie ukazały się jej wspomnienia Z lotu ptaka.
