Jaśnie pan szofer
1935 rok
19 listopada 1935 roku
komedia
pełnometrażowy
obszerne fragmenty
Michał Waszyński
Konrad Tom
pomysł Eugeniusza Bodo
Albert Wywerka
Stefan Norris, Jacek Rotmil
Henryk Wars
Emanuel Schlechter
Zygmunt Bryl
Rudolf Ohlschmidt
Stephot
Sfinks
Urania-Film
Witold Dybowski
USA (His Excellency the Chauffeur)
Józef Kędziorek, lokaj hrabiego Karola Boratyńskiego korzysta z nieobecności swojego pana, przebywającego od dłuższego czasu za granicą, i wciela się w jego osobę. Poślubia Hanię, córkę prezesa Pudłowicza. Chce w ten sposób wyciągnąć od niego trochę pieniędzy. Przemysłowiec natomiast ma nadzieję, że to małżeństwo poprawi jego niekorzystną sytuację finansową.
Tymczasem do kraju wraca hrabia Boratyński i dowiaduje się o mistyfikacji. Do czasu zdemaskowania lokaja postanawia ją kontynuować. Jako Antoni Łybko, szofer hrabiego, zgłasza się do Pudłowicza, by zabrać go z córką do Krynicy, gdzie mają spotkać się z Boratyńskim. W czasie podróży psuje się samochód. Przymusowy postój jest okazją do bliższego poznania się. Szofer zakochuje się w Hani i to z wzajemnością, choć ona ukrywa swoje uczucia.
W Krynicy Antoni wynajmuje dwa apartamenty, by być jak najbliżej ukochanej. Do hotelu przyjeżdża bankier Szober z żoną, by załatwić z Pudłowiczem od dawna omawiany interes. W tej sytuacji, ku zaskoczeniu Hani i jej ojca, Antoni zaczyna grać rolę hrabiego Boratyńskiego.
Pudłowicz znajduje w pokoju Antoniego list od lokaja Kędziorka. Zawiadamia komisarza policji, że w hotelu przebywa oszust. W hotelu zjawia się ciotka hrabiego Boratyńskiego. Pudłowicz jest przekonany, że oboje należą do szajki złodziei. Tym bardziej, że ciotka przypadkowo zabiera z recepcji papierośnicę jednego z gości. W hotelu zjawia się policja.
Sytuacja zostaje wyjaśniona. Hrabia Boratyński prosi Pudłowicza o rękę jego córki.