Dzwony wieczorne. Róże i kolce zakazanej miłości

Dzwony wieczorne. Róże i kolce zakazanej miłości
ROK PRODUKCJI:
1926 rok
PREMIERA:
23 marca 1927 roku
GATUNEK:
melodramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
zaginiony
REŻYSERIA:
Józef Maszycki
SCENARIUSZ:
Józef Maszycki
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Władysława Beme
SCENOGRAFIA:
Leon Helman
PLENERY:
Łódź, Łowicz, Łagiewniki
WYTWÓRNIA:
Eme-Film Łódź

Halina Bolska po śmierci rodziców została samotna na świecie. Smutne życie pędziło młode dziewczę, zmuszone pracą rąk swoich zarabiać na utrzymanie.

Na szczęście na drodze jej życia staje Andrzej Woronecki. On ją pokochał, a ona zgodziła się wyjść za niego za mąż. Pewnego razu odbywają się w pobliżu ich majątku manewry. Halina poznaje podporucznika Karola Rendera, który zapłonął ku niej całą potęgą młodzieńczej miłości. Miłość ta jest przez Halinę odwzajemniana.

Szantaże administratora majątku, Zagórskiego, powodują, że Karol zaczyna – zupełnie bezpodstawnie – podejrzewać Halinę o zdradę, po czym rzuca jej słowa obelgi i opuszcza ją. Mimo opieki męża Halina coraz bardziej zapada na zdrowiu. I wtedy pisze list wyjaśniający do ukochanego. Czyta go mąż. Dowiaduje się, że Halina nie zaznała zupełnego szczęścia u jego boku. Woronecki, ubóstwiając nad życie Halinę, nie chce być przyczyną jej nieszczęścia. Przecinając pasmo swego życia, kładzie kres cierpieniom dwóch umęczonych dusz.