TWÓRCY FILMOWI

Dunin-Osmólska Laura

Dodane 2024-11-24

IMIĘ I NAZWISKO:
Laura Dunin-Osmólska

PRAWDZIWE IMIĘ I NAZWISKO:
Laura Wilczyńska

ZAWÓD:
aktorka teatralna i filmowa

MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Osmólski

RODZICE:
Adolf Wilczyński, Paulina z Marchwińskich

DATA I MIEJSCE URODZIN:
29 listopada 1873 roku, Warszawa

DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
22 grudnia 1960 roku, Konstancin-Jeziorna (Dom Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie)

MIEJSCE SPOCZYNKU:
cmentarz miejscowy (kwatera aktorów)

Laura Dunin-Osmólska początkowo występowała w przedstawieniach amatorskich Towarzystwa Miłośników Sceny w Warszawie.

W czerwcu 1901 roku pod nazwiskiem Dunin-Wilczyńska debiutowała w Warszawskich Teatrach Rządowych w dramacie Sfinks.

W latach 1902–1909 pod nazwiskiem Dunin występowała w teatrze łódzkim, a w latach 1902–1912 w Teatrze Małym w Warszawie. Grywała w tym czasie role liryczne, a niekiedy także dramatyczne. Dzięki korzystnym warunkom zewnętrznym, naturalnemu wdziękowi i talentowi zyskała uznanie w takich rolach jak: Nina (Ahaswer), Helena (Wujaszek Wania), Wiwia (Profesja pani Warren). Od 1910 roku często wyjeżdżała na występy gościnne, m.in. w 1910 roku występowała przez dłuższy czas we Lwowie, a w 1911 roku w Łodzi.

W 1912 roku została zaangażowana przez Arnolda Szyfmana i wzięła udział w zorganizowanym przed otwarciem Teatru Polskiego objeździe miast rosyjskich, a od stycznia 1913 do 1918 roku należała do zespołu Teatru Polskiego w Warszawie. „W rolach liryczno-dramatycznych przyniosła czysty szlachetny ton, głęboką uczuciowość i nieposzlakowaną dykcję” (Jan Lorentowicz).

W latach 1918–1921 występowała w teatrze Rozmaitości, a latem 1920 roku brała udział w objeździe prowincji ze sztuką Instynkt, którą sama reżyserowała. W latach 1921–1923 należała do zespołu Teatru Polskiego i Małego.

Później nie miała stałego engagement, brała udział w imprezach objazdowych i występowała gościnnie, m.in. w Toruniu (1925). Była już wtedy żoną lekarza Osmólskiego i na scenie używała podwójnego nazwiska Dunin-Osmólska.

W 1929 roku Dunin-Osmólska występowała jeszcze w teatrze Nowym w Warszawie, a w 1932 roku w teatrze Małym. Później ustąpiła ze sceny.

W sezonie 1946/47 przez krótki czas należała do zespołu teatru Kameralnego w Łodzi; grała tu Panią Baines (Major Barbara).

Od 1948 roku mieszkała w Schronisku Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie.