Chmurkowski Feliks

Chmurkowski Feliks
IMIĘ I NAZWISKO:
Feliks Chmurkowski
ZAWÓD:
aktor, reżyser
MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Maria Chmurkowska z domu Fiszer (ślub 2 lutego 1920 roku w Warszawie)
RODZICE:
Kajetan Chmurkowski, Paulina z Gradowskich
DATA I MIEJSCE URODZIN:
18 maja 1896 roku, Warszawa
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
16 kwietnia 1971 roku, Warszawa

Feliks Chmurkowski ukończył Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Warszawie.

Od 1917 roku statystował w Teatrze Rozmaitości. W latach 1918–1920 podjął studia w warszawskiej Szkole Dramatycznej kierowanej przez Jana Lorentowicza. Równocześnie występował, pod pse­udonimem Tęczyński, w Teatrze Żołnierskim YMCA.

Grał w teatrach w Wilnie, Lublinie, Grodnie, Łodzi, Grudziądzu, Katowicach, Toruniu i Poznaniu. W 1930 roku wrócił do Warszawy i w latach 1930–1933 występował w Teatrze Polskim i Małym (w 1932 także w teatrzyku Banda złączonym organizacyjnie z Teatrem Polskim). W sezonie 1933/1934 występował w teatrach: Rozmaitości, Kameralnym, 8.30 i Letnim. W latach 1934–1939 był w zespole TKKT, gdzie grał po 1936 roku na scenie Teatru Narodowego i Nowego. W latach trzydziestych brał też udział w ob­jazdach Reduty. 

W 1920 ożenił się z Marią z domu Fiszer, również aktorką, z którą zagrał w kilku filmach: Jego wielka miłość, Bolek i Lolek, Kłamstwo Krystyny i Dwa żebra Adama.

W okresie okupacji niemieckiej był kierownikiem administracyjnym spółdzielni koleżeńskiej Pod Znachorem. Wraz z żoną prowadził też własny bar Pod światełkami w Radości koło Warszawy, gdzie zatrudniał bezrobotnych aktorów. W 1943 roku został aresztowany i przeszło rok był więziony na Pawia­ku. Został  zwolniony w lecie 1944 roku. Brał udział w po­wstaniu warszawskim. 

Po wojnie występował też w słuchowiskach radiowych.

Był aktywnym działaczem ZASP-u. W 1932 roku i 1947 roku został wybrany do Zarządu Głównego, a w 1948 został prezesem Za­rządu Głównego i Naczelnej Rady Artystycznej i pełnił te funkcje do rozwiązania ZASP-u w 1950 roku.

Od 1959 roku był członkiem zasłużonym SPATiF-ZASP, natomiast od 1967 roku wiceprzewodniczącym Kapituły Członków Za­służonych. W końcu lat pięćdziesiątych zainicjo­wał i zorganizował w Warszawie Kasy Teatralne SPATiF-u.