Bogdanowicz Tadeusz
Tadeusz Bogdanowicz
śpiewak (bas)
4 maja 1899 roku, Jasło
20 września 1944 roku, Warszawa
Al. Ujazdowskie 37 - Mokotowska 48; eksh. 1945; pl. Trzech Krzyży 4/6, Ogród Instytutu Głuchoniemych i Ociemniałych; wtórna eksh. na Cmentarz Wojskowy na Powązkach kw. A rz. 7 gr. 234
Warszawa, ul. Wilcza 20
Członek Chóru Dana od samego początku istnienia i należał do niego przez cały okres jego działalności. Prowadził chór pod zmienioną nazwą Chór Bogdana od jesieni 1939 roku do chwili wybuchu powstania warszawskiego.
W latach 1927–1928 służył jako starszy ogniomistrz 1 pułku Artylerii Przeciwlotniczej w Warszawie, w tym samym okresie zaczął śpiewać w Chórze Katedry św. Jana; debiutował 10 grudnia 1927 roku na koncercie w sali widowiskowej przy ul. Kredytowej 14 w repertuarze operowym.
W 1929 roku został zaangażowany do nowopowstałego kwintetu męskiego założonego przez Władysława Dana. Początkowo zespół występował jako Coro Argentino V. Dano i wykonywał modne wówczas argentyńskie tanga, a po osiągnięciu spektakularnego sukcesu przyjął nazwę Chór Dana. Tadeusz Bogdanowicz jako jedyny należał do zespołu przez cały okres jego działalności. Koncertowali w całej Polsce oraz wielokrotnie za granicą, nagrywali liczne płyty gramofonowe dla wytwórni Homocord, Odeon, Parlophon i Syrena, jesienią 1938 podczas tournee po USA zagrali serię płyt dla wytwórni Victor. Kilka płyt Bogdanowicz nagrał także solo i w duetach. Jako członek Chóru Dana wystąpił w kilku filmach.
Podczas wojny grał w tatrze Rozmaitości Jar. Po wyjeździe Władysława Dana objął kierownictwo zespołu pod zmienioną nazwą Chór Bogdana.
Zginął w sierpniu 1944 roku śmiertelnie zraniony granatem w szpitalu polowym przy ul. Mokotowskiej 55.
Używał pseudonimów: Tadeusz Tawicz, T. Tawicz.