Bednarzewska Konstancja

Konstancja Bednarzewska jeszcze przed debiutem teatralnym wyszła za mąż za Sewe­ryna Bednarzewskiego i na scenie występowała zawsze pod jego na­zwiskiem (chociaż jego żoną była tylko przez krótki czas).

Debiutowała z powodzeniem 27 września 1892 roku w ze­spole K. Kamińskiego w Petersburgu w roli Heleny (Pan Jowialski). Blondynka o pięknych oczach zwracała uwagę swą urodą. Na sezon 1893/1994 zaangażował ją T. Pawlikowski do Teatru Miejskiego w Krakowie. W 1895 roku przeniosła się do teatru Iwowskiego, stąd kil­kakrotnie przyjeżdżała na występy gościnne do Krako­wa. W krakowskim teatrze Miejskim była znowu zaangażowana od września 1898 roku, ale już w 1900 roku sprowadził ją do Lwowa Pawlikowski (ich związek, głośny w owych latach, spowodował rozwód Pawlikowskiego z żoną i wpłynął na jego pozycję towarzyską).

W 1902 roku występowała goś­cinnie w teatrze łódzkim. W teatrze lwowskim pozostała do roku 1906. Po objęciu dyrekcji przez L. Hellera wyjechała do Warszawy, gdzie w latach 1906–1908 należała do zespołu dramatu Warszawskich Teatrów Rządowych. W sezonie 1910/1911 występowała w Poznaniu, w 1911–1913 w teatrze lwowskim. W 1913 roku przeniosła się na stałe do Kra­kowa i odtąd, aż do opuszczenia sceny w 1930 roku, wystę­powała w Teatrze im. Słowackiego. Wyjeżdżała tylko cza­sem na gościnne występy, m.in. do Lwowa (1914, 1924) i Warszawy (1926), a w 1919 występowała kilkakrotnie w krakowskim teatrze Powszechnym.

Największe sukcesy artystyczne przyniósł jej okres przed I wojną światową. Wpłynęła na to współpraca z T. Pawlikowskim i jego wskazówki. Gabriela Zapolska twierdziła, że „ma jedną wielką zaletę na scenie. Ma prostotę. Jest szczerą, prostą i spokojną”. Szczególne uznanie budziła w rolach lirycznych z wielkiego repertuaru, a także w dramatach modernistycznych. W wielu rolach była partnerką M. Tarasiewicza. Z bie­giem czasu przeszła do ról starszych amantek i kokie­tek, a nawet matek.

26 maja 1928 roku obchodziła w Krakowie jubileusz trzydziestopię­ciolecia pracy grając Panią De Trevillac (Ładna histo­ria).

Była członkiem zasłużonym ZASP.

bibliografia

• internetowa Encyklopedia Teatru Polskiego

1927 MOGIŁA NIEZNANEGO ŻOŁNIERZA (matka Łazowskiego)