Bachnerówna Regina
Regina Bachnerówna
Regina Stefania Bachnerówna
Bronisław Ludkiewicz (ślub w czerwcu 1922 roku w Grudziądzu)
W 1900 ukończyła Klasę Dramatyczną przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym i w tymże roku zaczęła występować jako deklamatorka na koncertach w Sochaczewie (listopad) i Warszawie (listopad i grudzień 1900, kwiecień 1901). Debiutowała 2 marca 1902 w roli Mani (Wieczna bajka) w teatrze Ludowym w Warszawie i pozostała na tej scenie do lipca 1903.
Nadal występowała na koncertach. W stałych zespołach grała m.in. w Łodzi, w teatrze Małym w Warszawie (sez. 1909/1910 i 1910/1911) i Teatrze Polskim w Łodzi (sez. 1912/1913 i 1913/1914). Od 1 lipca 1915 roku zaangażowana została do warszawskiego Teatru Polskiego i pierwszy raz wystąpiła 13 lipcu w roli Pani Closieres (Marsz weselny); grała tu do końca sezonu 1917/1918. W 1920 roku gościnnie występowała w teatrzyku Miraż w Warszawie.
W sezonie 1921/1922 i 1922/1923 była aktorką teatru Miejskiego w Grudziądzu. Obdarzona była dobrymi warunkami zewnętrznymi oraz „ślicznym, lirycznym głosem i wzorową dykcją” (J. Czempiński); odznaczała się też elegancją i wdziękiem. Zdaniem J. Lorentowicza w grze wykazywała „znaczne poczucie miary i dobrego smaku”. Tenże krytyk chwalił ją przede wszystkim w rolach komediowych, w których była zabawna, finezyjnie prowadziła dialog, a elementy groteskowe wydobywała dyskretnie.
Była żoną porucznika marynarki Bronisława Ludkiewicza.