[...] pani Nia Nido, o klasycznym kształcie głowy, szyi i ramion, uroda spokojna, temperament zamknięty, jak ogień w ampli, linia świetna, ekspresja oczu i ust wybitna. W obu tych kobietach jest samorodny wdzięk i gest, ów niewyuczony, z życia wprost na ekran przeniesiony uśmiech, radość czy smutek, przez żadne filtry szkół dramatycznych nieprzecedzony.
Maria Jehanne Wieloposka, Nowy film polski na warsztacie, „Wiadomości Literackie” 1927, nr 25 (181) (19 czerwca)
