Drut Walerian

Walerian Drut w 1903 roku ukończył Szkołę Handlową w Odessie ze złotym medalem. W 1909 roku został pomocnikiem dyrektora petersburskiego biura kinematograficznego Chanżonkowa, z którym współpracowali również Edward Puchalski i Władysław Starewicz. W 1913 roku został jednym z akcjonariuszy tej firmy, będąc jednocześnie jednym z głównych dyrektorów na rejon północny i Finlandię. Po nacjonalizacji przedsiębiorstwa Chanżonkowa przez bolszewików w 1920 roku, przyjechał do Polski, gdzie założył firmę dystrybucyjną Poloniafilm w Warszawie. W latach 30. był udziałowcem firmy Europa-Film. W marcu 1938 wystąpił ze spółki i założył własną firmę dystrybucyjną „Walerian Drut”. 

Początkowo w Polsce eksploatował stare filmy z wytwórni Aleksandra Chanżonkowa i Josifa Jermoliewa, a później systematycznie wprowadzał do obiegu takie obrazy, jak Kelner z hotelu Jar Jakowa Protazanowa, Burza nad Azją Wsiewołoda Pudowkina czy Błękitny ekspres Ilii Trauberga. Był orędownikiem pokazywania polskim kinomanom filmów Aleksandra Sanina (Polikuszka) czy Aleksandra Iwanowskiego (Z tajemnic Pietropawłowskiej Twierdzy). 

Był jednym z czołowych działaczy samorządu filmowego.