Konarski Feliks

Dodane 2025-07-29

IMIĘ I NAZWISKO:
Feliks Konarski

ZAWÓD:
pisarz, aktor, pieśniarz

MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Nina Oleńska (ślub w 1933 roku)

DATA I MIEJSCE URODZIN:
9 stycznia 1907 roku, Kijów

DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
12 września 1991 roku, Chicago (USA)

Feliks Konarski jako 14-latek przedostał się przez granicę do Warszawy i tu dokończył edukację gimnazjalną. Po maturze zapisał się na Uniwersytet Warszawski. Zapewne między wykładami na polonistyce, a potem na weterynarii komponował, choć był samoukiem.

Tworzył całe programy rewiowe dla teatrzyku Qui Pro Quo. Rok po ślubie z Niną Oleńską, Konarski założył we Lwowie wędrowny zespół rewiowy „Wesoły Murzyn”.

Gdy wybuchła wojna, nie mógł wrócić do Warszawy, gdzie czekało na niego Gestapo – naraził się balladą o Hitlerze. Po wprowadzeniu odgórnego zakazu występów artystycznych Konarski trafił dzięki dawnym znajomościom do amatorskiej orkiestry kolejarzy lwowskich. Wobec sukcesu zespołu władze sowieckie zaproponowały muzykom trasę objazdową po Rosji.

Wraz z innymi członkami zespołu Konarski trafił do tworzącej się Armii Polskiej pod dowództwem gen. Władysława Andersa. Powierzono mu założenie i prowadzenie Teatru Żołnierza, który miał dodawać bojownikom otuchy i zagrzewać do walki. Oddelegował do tej roli swoją żonę. Nina Oleńska wykreowała postać „Ochotniczki Helenki” – dzielnej żołnierki w za dużych butach i mundurze, ze sterczącymi warkoczykami, która przeszła szlak bojowy z Rosji przez Persję, Irak, Palestynę aż do Włoch pod Monte Cassino.

Konarski po latach wspominał, że 17 maja 1944 roku występował z teatralnym zespołem w pobliżu miasteczka Cassino. W nocy, z oddalonego o 80 km zakwaterowania, obserwował błyski artyleryjskiego ognia i kłęby dymu. Obraz zwycięskiej bitwy utrwalił w słowach patriotycznej pieśni Czerwone maki na Monte Casino.

Po zakończeniu II wojny światowej Konarski z żoną wyjechał do Anglii. W Londynie pisał piosenki, założył własny teatr, otworzył kawiarnię artystyczną „Piekiełko”. Wyjeżdżał do Paryża, gdzie prowadził popularne audycje w sekcji polskiej francuskiego radia. Współpracował także z Radiem Wolna Europa. W Chicago, gdzie osiedlił się na stałe w 1965 roku, przez ćwierć wieku prowadził audycję „Czerwone maki”, którego słuchała amerykańska Polonia. W Stanach Zjednoczonych robił praktycznie to, co wcześniej: pisał sztuki, drukował w prasie, występował we własnym Teatrze Ref-Rena.