Rakowski Gwido
Gwido Rakowski
aktor
Irena Trojecka
Jana Rakowski, Anna Trzywdar
12 września 1893 roku, Szczucin
2 czerwca 1962 roku, Gdynia
cmentarz komunalny w Sopocie
Gwido (Gwidon) Rakowski po ukończeniu gimnazjum rozpoczął studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które jednak po dwu latach przerwał, by uczyć się aktorstwa pod kierunkiem Stanisława Stanisławskiego. 9 marca 1912 roku debiutował w Teatrze im. Słowackiego i występował tam do roku 1914.
Uczestniczył w I wojnie światowej.
W 1919 roku wrócił do teatru i w sezonie 1919/1920 występował w Teatrze Polskim w Poznaniu, w 1920/1921 w teatrze Dramatycznym w Warszawie, w 1921/1922 w Teatrze im. Bogusławskiego w Warszawie, w 1922/1923 w Grodnie, w 1923/1924 w Teatrze im. Fredry w Warszawie, w 1924/1925 w warszawskim teatrze Popularnym, 1925/1926 w Łucku (w teatrze tym pracował także jako reżyser), w 1927–1929 w warszawskim Teatrze Polskim, w 1929–1932 w Teatrze Narodowym.
W 1932–1933 był radcą w biurze prasowym Prezydium Rady Ministrów, w 1933–1935 wizytatorem polskich zespołów teatralnych we Francji, w 1935–1937 kierownikiem artystycznym Teatru Domu Żołnierza w Warszawie, w 1937–1939 kierownikiem teatru Marynarki Wojennej w Gdyni.
Okres okupacji spędził w Warszawie. Po powstaniu warszawskim został zesłany do obozu w Buchenwaldzie. Ponownie zaczął występować w sezonie 1945/1946 w Gdyni, potem grał w Wejherowie i Słupsku (sez. 1946/1947), w teatrze Powszechnym w Łodzi (1947–1949), w Białymstoku (1949–1951) i w teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1951–1962).
4 kwietnia 1959 roku obchodził jubileusz pięćdziesięciolecia pracy artystycznej; z tej okazji w programie jubileuszowym (teatr Wybrzeże, Kordian 1959) określono go jako „aktora charakterystycznego, realistę z dawnej szkoły krakowskiej, artystę o bogatej skali, od tonów ciepłych, dobrotliwych i komediowych, po szlachetny patos ulubionych ról klasycznego repertuaru”.
Zajmował się także pracą publicystyczną i literacką, napisał m.in. dramaty historyczne Hołd Pruski i Poselstwo w Wilanowie, a w dodatku do „Dziennika Bałtyckiego” – „Rejsy” ogłosił cykl artykułów pt. Ze wspomnień (1953).
Gwidon Rakowski używał również podwójnego nazwiska Trzywdar-Rakowski.