Dardziński Bronisław
Bronisław Dardziński
Aleksander Dardziński, Paulina z domu Maczernis
30 grudnia 1901 rok, Petersburg
13 maja 1971 rok, Petersburg
Stare Powązki w Warszawie
Złota Odznaka za zasługi dla Warszawy (1966)
Bronisław Dardziński uczył się w Petersburgu, gdzie ukończył gimnazjum i szkołę realną Polskiej Macierzy Szkolnej. Po przyjeździe do kraju, w 1921 roku w Warszawie krótko uczęszczał na Kursy Wokalno-Dram. H.J. Hryniewieckiej, a od roku 1924 był słuchaczem Oddziału Dramatycznego przy Państwowym Konserwatorium Muzycznym, który ukończył w 1926 roku.
Od 1936 występował bardzo często jako aktor i lektor w słuchowiskach PR, a od 1938 roku poświęcił się wyłącznie pracy radiowej. Występował w Warszawie, Częstochowie, Katowicach, Gdyni i Łodzi.
Przed samym wybuchem II wojny światowej został zaangażowany do Ateneum, do przedstawienia Żeglarza, ale wkrótce próby zostały przez wojnę przerwane. We wrześniu 1939 brał udział w audycjach radiowych nadawanych dla warszawskiego frontu oraz w koncertach organizowanych w szpitalach żołnierskich. W czasie wojny był również organizatorem akcji samopomocy koleżeńskiej dla aktorów, m.in. prowadził z ramienia ZASP-u tanią kuchnię. W 1941 w związku ze sprawą Igo Syma został aresztowany i wywieziony wraz z Jaraczem i Schillerem do Oświęcimia.
W latach 1945–1948 i 1949–1950 był głównym reżyserem, a w latach 1947–1948 także kierownikiem Teatru PR w Warszawie. W sezonie 1951/1952 i 1953/1954 grał w teatrze Nowej Warszawy, 1952/1953 i 1959/1960 w Teatrze Polskim, w latach 1955–1957 w teatrze Domu Wojska Polskiego. W latach 1960–1971 był aktorem teatru Ateneum. Równocześnie występował i reżyserował w radiu (m.in. powieść W Jezioranach).
Był wieloletnim, zasłużonym działaczem ZASP-u, w roku 1945 jego wiceprezesem.
Przed II wojną światową wybijał się w rolach wymagających pogłębienia psychiki bohatera, często w sztukach o problematyce współczesnej, a po wojnie był aktorem niewykorzystanym, grywał już tylko niewielkie role.