Uroda życia (1921)
1921 rok
16 września 1921 roku
dramat
pełnometrażowy
zaginiony
Eugeniusz Modzelewski, William Wauer
powieść Stefana Żeromskiego „Uroda życia”
niemy
Lux
W. Jewsiewicki sądzi, że kopia zrealizowana przez wytwórnię niemiecką zawierała liczne zniekształcenia idei pisarza, dlatego też dyrektor Juliusz Zagrodzki powierzył Eugeniuszowi Modzelewskiemu dokonanie przeróbek i dokrętek z parą głównych bohaterów.
Piotr Rozłucki, syn i wnuk powstańca, został wychowany w Michajłowskim korpusie, z dala od kraju rodzinnego i wszelkich wspomnień. Mianowany oficerem, dzięki staraniom rodziny, zostaje przydzielony do pułku stacjonującego w Polsce i tam, w domu swego szefa, generała Polenowa, poznaje jego córkę Tatianę. Jednocześnie zbliża się do kółka patriotycznej młodzieży. W duszy młodego oficera rozgrywa się walka: z jednej strony namiętna i wzajemna miłość do uroczej Rosjanki, z drugiej – sumienie, ojczyzna i obowiązek.
Towarzyszy generałowi i jego córce do Paryża. Po utarczce z szefem wraca do kraju, gdzie w obronie nieznajomej Polki, napastowanej w restauracji przez pijanych oficerów, zostaje raniony i oddany pod sąd wojenny. Dzięki interwencji generała sprawa nie nabiera groźnego obrotu, ale miłość Tatiany jest już stracona.
Ona zaczyna się afiszować ze swym wielbicielem, prokuratorem Roszowem, co doprowadza Piotra do rozpaczy. Mszcząc się, udaje obojętnego i doprowadza dziewczynę do ostatecznego czynu, wywołanego fatalnym nieporozumieniem: Tatiana popełnia samobójstwo.
Skamieniały z rozpaczy Piotr ucieka od ludzi i przebywa ze swymi wspomnieniami jako kierownik fortu budowanego przez więźniów politycznych. Piotr wypuszcza ich z fortu i sam z nimi ucieka, pozostawiwszy za sobą koszmarne wspomnienia człowieka „z powicia skutego w kajdany”.