Tragedia Rosji i jej trzy epoki

Tragedia Rosji i jej trzy epoki
ROK PRODUKCJI:
1921 rok
PREMIERA:
17 października 1921 roku
GATUNEK:
dramat
ZACHOWANY:
zaginiony
REŻYSERIA:
Edward Puchalski
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Stanisław Sebel
SCENOGRAFIA:
Ferdynand Vlassak
WYTWÓRNIA:
Orient-Film

Początkowe fragmenty filmu ilustrują wspaniałość i rozkosz caratu z jednej strony, a nędzę ludową, samowolę władz, głupotę i korupcję sfer rządzących – z drugiej migają sylwetki najwybitniejszych działaczy politycznych.

Wszyscy kręcą się bezradnie w zaczarowanym kole intryg dworskich i politycznych, wysilają się na jakiś gest stanowczy i giną w odmętach przewrotu. Na tym tle spokojnym kontrastem rozwijają się dzieje uczucia wiośnianego studenta Uniwersytetu Warszawskiego, Andrzeja, do uroczej córki profesora tegoż uniwersytetu, Jordana.

Burza wojenna chwyta w swe szpony cichych pracowników i z łona Ojczyzny przerzuca ich w dalekie strony stepów.

Druga część filmu opowiada o upadku Kiereńskiego, oraz okresie władzy „czerwonych”. Doprowadzeni do ostatecznej nędzy emigranci polscy w osobach profesora Jordana z rodziną i Andrzeja stają się igraszką w ręku nikczemnego karierowicza rewolucyjnego, który z afektu do Niny popełnia szereg podłości i nadużyć.

Ofensywa wojsk generała Denikina umożliwia bohaterom ucieczkę do Polski. Przy pierwszym krzyżu na rozstajnych drogach, na tle pejzażu ojczystego, profesor Jordan wznosi modły do Trójcy Przedwiecznego o pokój, miłość i braterstwo dla skołatanej i zniszczonej przez wrogów Polski. Jednocześnie tu łączy dłonie zakochanych, błogosławi ich na dalszą drogę życia.