Słodycz grzechu

Bohater jedzie do umierającego brata, rejenta na prowincji, który poślubił jego dawną kochankę. I tu rozgrywa się ohydna scena karczemnej kłótni między braćmi – rywalami, po czym rejent umiera. I tej samej nocy żona jego tonie w miłosnym uścisku swego dawnego kochanka w ciemnym pokoju, do którego wpada słupem blask gromnic, płonących u katafalka zmarłego. Ale… występna kobieta wkrótce potem zginie podczas katastrofy kolejowej.

program kinowy

Maria Dulęba (Dora)
Józef Zieliński (Zygmunt, mąż Dory)
Józef Węgrzyn (Czesław, brat Zygmunta)

Film miał 3 akty.

Pierwszym naszym szlagierem, jak dziś chcą, „przebojem” - mówi [Jan Malarski] - był obraz erotyczno-salonowy, osnuty na powieści Stefana Kiedrzyńskiego Słodycz grzechu. 

Główne role grali w nim: znakomita artystka Maria Dulęba, Józef Węgrzyn i śp. Józef Zieliński. 

Film wypadł nie najgorzej i był swego rodzaju rewelacją. Publiczność polska po raz pierwszy oglądała swoich aktorów na ekranie, cieszyła się i wykrzykiwała nazwiska, widząc ukazujące się dobrze znane postacie. 

Zachęceni powodzeniem nakręciliśmy wesołą farsę Prasowane róże, która obecnie wydawałaby się bardzo głupia, z Kazimierą Niewiarowską, Wandą Manowską, Misiewiczem i Władysławem Szczawińskim.

„Kino” 9 lutego 1936 roku, nr 6