Czapelski Stanisław
Czapelski Stanisław
Stanisław Celestyn Czapelski
aktor, reżyser
Jadwiga Fontanówna (1920 rok); Walentyna
Kazimierz i Wanda Czapelscy
7 września 1889 roku, Lwów
5 lutego 1966 roku, Szczecin
cmentarz Centralny w Szczecinie (kwatera 37B-15-1)
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; Złoty Krzyż Zasługi (26 czerwca 1947); Odznaka Honorowa Gryfa Pomorskiego
Stanisław Czapelski studiował w Akademii Lwowskiej, a gry aktorskiej uczył się u R. Żelazowskiego.
Debiutował we Lwowie. Występował w m.in. teatrach Lwowa, Łodzi, Poznania, Warszawy.
W 1915 roku jako poddany austriacki, został ewakuowany do Rosji. Zamieszkał w Moskwie, gdzie występował początkowo w zespole aktorów polskich pod dyrekcją B. Skąpskiego, a następnie w teatrach kierowanych przez Arnolda Szyfmana (do lata 1916 roku). W 1916–1917 grał role amantów w filmach rosyjskich wytwórni Biofilm w Moskwie i na Krymie, m.in. w reżyserowanym przez Szyfmana filmie w 1916 roku Dusza w masce (Душа в маске).
W 1918 roku wrócił do Polski. Od 20 sierpnia 1920 roku objął w Warszawie kierownictwo teatru Objazdowego Nr 1 Ministra Spraw Wojskowych. Ten zespół, zorganizowany ze zmobilizowanych aktorów, dał około 250 przedstawień w całej Polsce. Wystawiano sztuki z repertuaru wyłącznie polskiego. W okresie międzywojennym pracował Czapelski w wielu teatrach, m.in. w Katowicach, Poznaniu, Lwowie, Gdyni, Warszawie.
W okresie okupacji niemieckiej mieszkał w Warszawie. Został ranny podczas powstania warszawskiego.
W 1945 roku zamieszkał na stałe w Szczecinie i zasłużył się dla tego regionu w pierwszym okresie organizowania tu instytucji kulturalnych i pierwszych imprez artystycznych. Dzięki jego staraniom w 1946 roku powstał w Szczecinie Teatr Polski.
Był zdolnym aktorem, na największą uwagę zasługuje jednak jego wieloletnia działalność jako zdolnego organizatora na stanowisku dyrektora administracyjnego wielu scen polskich.