Belska Klara

Belska Klara
IMIĘ I NAZWISKO:
Klara Belska
ZAWÓD:
aktorka, tancerka
MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Stanisław Belski; Ziemowit Karpiński
PANIEŃSKIE IMIĘ I NAZWISKO:
Klara Pełczyńska
DATA I MIEJSCE URODZIN:
10 listopada 1908 roku, Warszawa
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
20 lipca 2000 roku, Nowy Jork (USA)
MIEJSCE SPOCZYNKU:
cmentarz Wojskowy na Powązkach w Warszawie (kwatera 2C-28-6-1)
ODZNACZENIA:
Brązowy Krzyż Zasługi; Gwiazda za Wojnę 1939–1945 (Star 1939/45); Gwiazda Italii (Italian Star); Medal Obrony (Defence Medal)

Klara Belska ukończyła przed wojną Szkołę Baletową w Warszawie. Została zaangażowana m.in. do teatrzyku Qui Pro Quo.

W czasie drugiej wojny światowej służyła w armii generała Władysława Andersa, w Pomocniczej Służbie Kobiet; od maja 1942 roku pod bezpośrednim dowództwem brytyjskim. Wykazywała bohaterską postawę operując na odcinkach bliskich linii frontu. Przebywała na Dalekim Wschodzie, w Persji, Izraelu. W roku 1943 została przeniesiona wraz z 2 Korpusem Polskim do Włoch, gdzie brała czynny udział w Kampanii Włoskiej. W tym czasie czynnie uczestniczyła w działalności widowiskowej: była członkiem zespołu teatralnego, brała udział w przedstawieniach dla walczących żołnierzy i w koncertach w szpitalach.

W 1949 roku po likwidacji Polskich Sił Zbrojnych pozostała na emigracji w Londynie. Wraz z mężem, Stanisławem Belskim, aktorem i reżyserem aktywnie uczestniczyła w życiu Polonii i brała udział w licznych przedstawieniach polskiego teatru prowadzonym przez Mariana Hemara. Członek Związku Artystów Scen Polskich (legitymacja nr 20 z roku 1945) oraz ZASP za granicą (legitymacja nr 24 z roku 1949). Była jedną z najbardziej popularnych aktorek charakterystycznych tego okresu. 

Po śmierci męża Stanisława Belskiego (zm. w 1960 roku) wyszła ponownie za mąż za aktora i reżysera, Ziemowita Karpińskiego (zm. w 1973 roku) i zamieszkała z nim w Nowym Jorku. Ziemowit był nie tylko aktorem, ale również żołnierzem Polski Podziemnej, który brał udział w powstaniu warszawskim pod pseudonimem „Wagner”. Został odznaczony krzyżem Virtuti Militari.

Klara do samej śmierci prowadziła działalność społeczną i kulturalną. Była stałą wolontariuszką polskiego Instytutu Józefa Piłsudskiego, gdzie z wielką serdecznością witała, wraz z innymi piłsudczykami, polskich emigrantów i gości z Polski, wśród nich wielu aktorów scen teatralnych i kina oraz ważne osobistości, jak członków Rządu Londyńskiego czy Wandę Piłsudską.

Po śmierci została pochowana wraz z drugim mężem, Ziemowitem Karpińskim, na warszawskich Powązkach Wojskowych.

bibliografia

  • internetowa Encyklopedia Polskiego Teatru