Wiech (Stefan Wiechecki)

Wiech (Stefan Wiechecki)
IMIĘ I NAZWISKO:
Stefan Wiechecki
ZAWÓD:
pisarz, scenarzysta, publicysta, dziennikarz
RODZICE:
Teodor Wiechecki, Ludwika z Czarniawskich
DATA I MIEJSCE URODZIN:
10 sierpnia 1896 w Warszawie
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
26 lipca 1979 w Warszawie
MIEJSCE SPOCZYNKU:
Stare Powązki w Warszawie (kwatera169-2-8)

W młodości Stefan Wiechecki grywał jako aktor w teatrze objazdowym, w połowie lat 20. prowadził teatr Popularny na Woli – warszawskiej dzielnicy robotniczej. W latach 30. zdobył sławę jako autor humorystycznych felietonów prasowych, publikowanych na łamach „Kuriera Czerwonego”, których bohaterowie posługiwali się gwarą warszawską. W 1937 roku, już jako ceniony autor, napisał dialogi do komedii Dorożkarz nr 13, w której główną rolę zagrał Stanisław Sielański, wielokrotny odtwórca tzw. „typów warszawskich”. 

W czasie okupacji Wiechecki pracował w sklepie ze słodyczami.

Po wojnie swoje felietony, których znakiem rozpoznawczym wciąż była gwara warszawska, pisał dla „Expressu Wieczornego”. W 1948 roku nagrał płytę ze swoimi felietonami sądowymi. Jego opowiadania i felietony ukazały się w ponad 20 tomikach. W 1957 roku wydał powieść Café „Pod Minogą”, na podstawie której dwa lata później nakręcono film pod tym samym tytułem. 

Tworzył pod pseudonimem Wiech.