Smoszewska Janina

Janina Smoszewska od 1932 roku uczyła się w Szkole Tańca Scenicznego Tacjanny Wy­sockiej, a od 1935 roku należała do jej zespołu baleto­wego. Występowała z nim za granicą, m.in. we Włoszech, Niemczech, Belgii, Francji (tam przez pewien czas tańczyła w balecie Casino de Paris) oraz na scenach warszawskich: w Teatrze Polskim, Narodowym, Letnim i w teatrach rewiowych, m.in. w Cyruliku War­szawskim.

W czasie okupacji niemieckiej zajmowała się nauczaniem tańca jako asystentka Wysockiej. Była też solistką jej zespołu, występującego do roku 1941 w warszawskiej restauracji Adria.

W 1945 roku występowała w teatrze Artystów w Zakopanem, następnie w Krakowie brała udział w różnych koncertach i imprezach (1946–1947). W 1947 roku wróciła do Warszawy i w 1948–1951 była solistką opery. Tańczyła m.in. partie Panny Najcnotliwszej i Diablicy (Pan Twardowski L. Róży­ckiego).

W 1951–1955 występowała w teatrze Syrena. Potem zajęła się wychowaniem syna Romana i opuściła scenę.

Jej pierwszym mężem był ofi­cer lotnictwa, a drugim aktor Edward Dziewoński.

1938 STRACHY (statystka w scenach tanecznych)