Trapszo Marceli

Trapszo Marceli
IMIĘ I NAZWISKO:
Marceli Trapszo
PRAWDZIWE IMIĘ I NAZWISKO:
Marceli Trapszo
ZAWÓD:
aktor, reżyser
MAŁŻONEK/MAŁŻONKA:
Aleksandra Ficzkowska ( ślub w 1881 roku); Zofia Staszkowska (ślub 19 marca 1910 roku); Wanda Podlecka (ślub 7 lutego 1920 roku)
RODZICE:
Anastazy Trapszo, Anna Eugenia z Ćwiklińskich
DATA I MIEJSCE URODZIN:
16 stycznia 1860 roku, Warszawa
DATA I MIEJSCE ŚMIERCI:
7 marca 1921 roku, Warszawa
MIEJSCE SPOCZYNKU:
Warszawa, Stare Powązki (kw. 29-I-1)

Jego rodzeństwem byli aktorzy: Stanisław Trapszo, Irena Trapszo-Chodowiecka oraz Tekla Trapszo. Jego dziećmi z pierwszego małżeństwa byli: Mieczysława Ćwiklińska – aktorka i śpiewaczka oraz Władysław Trapszo – inżynier chemik oraz przedsiębiorca. 

Na scenie debiutował już w 1869 roku, grając role dziecięce w zespole swojego ojca. Następnie kształcił się w szkole realnej w Warszawie. Na scenę powrócił w 1877 roku, ponownie w zespole ojca na deskach warszawskiego teatru Arkadia. Następnie grał w 1878 w Płocku, by powrócić do zespołu Anastazego Trapszo. Wraz z nim występował najprawdopodobniej do 1882 roku m.in. w Ciechocinku, Aleksandrowie, Łowiczu (1880), Lublinie oraz Puławach (1881). W tym okresie kilkukrotnie wymieniany był na afiszach jako dyrektor teatru, choć faktycznie kierował nim jego ojciec.

W 1883 roku występował w Krakowie (na afiszu jedynie nazwisko) oraz w warszawskim teatrze Eldorado (jako Miloński). W okresie 1883–1890 pracował w Poznaniu, występując i kierując zespołem m.in. podczas wyjazdów do Kalisza, Warszawy i Włocławsku (1886). W 1887 powrócił pod dyrekcję ojca, występując w Płocku i Warszawie, w tymże roku otrzymał również angaż do Warszawskich Teatrów Rządowych. W okresie 1889–1890 kierował zespołem poznańskim podczas występów w Warszawie. Następnie przeniósł się do Łodzi, gdzie grał i reżyserował do 1894 roku. W kolejnych latach występował we Lwowie, Poznaniu (1894), Krakowie (1894-1895) oraz ponownie w Łodzi (1898-1898, jako reżyser). W latach 1898–1900 był członkiem zespołu Adolfiny Zimajer, z którym występował m.in. w Rosji. Następnie grał w Lublinie, a od 1900 roku aż do śmierci pracował głównie w Warszawie jako członek zespołów teatru Ludowego (1900–1905), Nowego Teatru Polskiego, teatru Nowego (1906), Warszawskich Teatrów Rządowych (1907–1915), teatru Letniego (1915–1920), teatru Bagatela (1920) oraz teatru Praskiego (1921). W międzyczasie występował również w Łodzi (1906).