Pogrzeb Romana Dmowskiego

Relacja z pogrzebu Romana Dmowskiego, polskiego polityka, publicysty politycznego, mąża stanu i ojca polskiej niepodległości.

Uroczystości żałobne odbyły się w Drozdowie oraz w katedrze w pobliskiej Łomży.

Dla członków Stronnictwa Narodowego ogłoszono sześciotygodniową żałobę. We wtorek 3 stycznia w drozdowskim dworze została odprawiona przez ks. Piotra Krysiaka msza św. Kolejnego dnia przewieziono trumnę do Łomży, gdzie w katedrze nabożeństwu przewodził bp Stanisław Łukomski. Stąd pociąg (z trumną w wagonie-kaplicy) ruszył do Warszawy.

Po przewiezieniu ciała do Warszawy 5 stycznia 1939 uroczystości kontynuowano w archikatedrze warszawskiej, gdzie przez 14 godzin wystawienia trumny z ciałem hołd zmarłemu oddało ok. 150 tys. osób. W tej świątyni 7 stycznia została odprawiona msza św. pogrzebowa przez bp. Antoniego Szlagowskiego, po czym Roman Dmowski został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 15 A V 2-5). Podczas jego pogrzebu, według źródeł sanacyjnych (nieprzychylnych Dmowskiemu), wzięło udział 100 tysięcy osób. Zdaniem organizatorów, w pogrzebie mogło wziąć udział nawet 200-250 tysięcy osób, co czyniłoby go jedną z największych manifestacji narodowych okresu międzywojennego (samych sztandarów było ponad 1000). Kondukt pogrzebowy prowadził biskup Karol Niemira. Na uroczystościach pogrzebowych pojawił się m.in. były prezydent RP Stanisław Wojciechowski, prezes Stronnictwa Ludowego Maciej Rataj i ambasador Japonii Shuichi Sakoh, zabrakło natomiast przedstawicieli władz sanacyjnych.