O dzielnym szewczyku Skubie i smoku podwawelskim

Wkrótce jeden ze współpracowników „Szpilek” podsunął mi myśl, żeby spróbować ożywić plastelinowe kukiełki na ekranie. Ten pomysł pociągnął mnie. Za pośrednictwem tegoż współpracownika „Szpilek” nawiązałem kontakt ze wspomnianą wytwórnią filmów reklamowych i nakręciłem kilka małych filmików reklamowych, które stanowiły próbę moich możliwości animatorskich.

Próba wypadła pomyślnie, więc w początku 1939 roku przystąpiłem do kręcenia za pożyczone pieniądze we własnym mieszkaniu pierwszego swego filmu krótkometrażowego. Film ten miał nosić tytuł: Za króla Krakusa.

Była to praca pionierska w ścisłym tego słowa znaczeniu, gdyż nikt przede mną w Polsce nie kręcił filmów lalkowych. Film ten miał być gotowy w listopadzie 1939 roku.

Wybuch wojny zmusił mnie do porzucenia realizacji filmu. Opuściłem Warszawę, a potem kraj, udając się do ZSRR, gdzie przebywałem aż do 1944 roku, nie zajmując się w ogóle filmem.

Zenon Wasilewski, Moja droga do filmu lalkowego, 1962

Artykuły powiązane

Nowy film kukiełkowy. O dzielnym szewczyku Skubie i smoku podwawelskim (1939)

 Z relacji dziennikarza „Wiadomości Filmowych” nie wynika, aby film nie został ukończony. Paweł Sitkiewicz wysnuwa przypuszczenie, że film nie był jeszcze udźwiękowiony, a pokaz filmowy dla dziennikarzy miał na celu zebranie pieniędzy na dogranie ścieżki dźwiękowej.