FILM

Halka (1937)

Halka (1937) Halka (1937)
ROK PRODUKCJI:
1937 rok
PREMIERA:
2 grudnia 1937 roku
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
tak
REŻYSERIA:
Juliusz Gardan
SCENARIUSZ:
Juliusz Gardan, Józef Rosen
DIALOGI:
Jarosław Iwaszkiewicz
PIERWOWZÓR:
opera Stanisława Moniuszki z librettem Włodzimierza Wolskiego „Halka”
OPERATOR:
Jakub Joniłowicz, Albert Wywerka
SCENOGRAFIA:
Stefan Norris
SŁOWA PIOSENEK:
Włodzimierz Wolski
CHARAKTERYZACJA:
Kazimiera Narkiewicz
PLENERY:
Tatry w okolicach Zakopanego
WYTWÓRNIA:
Rex-Film
KIEROWNICTWO PRODUKCJI:
Józef Rosen
KIEROWNIK ARTYSTYCZNY:
Leon Schiller
NAGRODY:
Nagroda Ministra Komunikacji (1938)
DYSTRYBUCJA ZAGRANICZNA:
Francja, Litwa

W małej wiosce góralskiej mieszka dziewczyna imieniem Halka. Pomiędzy paniczem Januszem a Halką zawiązuje się romans, ale po pewnym czasie młodzieniec wyjeżdża do Krakowa, gdzie poznaje córkę stolnika, Zofię, która wzbudza w nim żywsze uczucie.

Brzemienna Halka nie może doczekać się powrotu ukochanego i wyrusza do Krakowa w towarzystwie górala Jontka, który dawniej pragnął ją poślubić. Przybywają do domu stolnika w chwili ogłoszenia zaręczyn Janusza z Zofią. Panicz każe ich wypędzić. Zrozpaczona Halka wraca do wsi i tam dowiaduje się o śmierci swego dziecka.

Pod wpływem tego nowego ciosu nieszczęśliwa wpada w obłęd. Gdy po pewnym czasie odbywa się we wsi ślub Janusza z Zofią, Halka chce podpalić kościół, w którym znajduje się niewierny kochanek. W ostatniej chwili jednak, gdy słyszy chorał z kościoła, opamiętuje się, wracają jej zmysły, pochodnia wypada z ręki. Halka rzuca się do wody.