Za trzy spojrzenia

Za trzy spojrzenia
ROK PRODUKCJI:
1922 rok
PREMIERA:
3 sierpnia 1922 roku
GATUNEK:
dramat
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
zaginiony
REŻYSERIA:
Eugeniusz Modzelewski
SCENARIUSZ:
Eugeniusz Modzelewski
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Stanisław Sebel
SCENOGRAFIA:
Bruno Lechowski
WYTWÓRNIA:
Espefilm (Katowice)

Z programu tego filmu dowiedzieć się można, że była to tragedia młodego „seniora łobuzów nadwiślańskich”. Rysiek Cwaniak poznaje przypadkowo w spelunce miejskiej jakąś Damę, która zachwycona tańcem Cwaniaka ze swą Czarną Staszką porywa go w wir taneczny. Oczy Damy dziwnie hipnotyzują młodego Cwaniaka i długi czas nie dają mu o owej ponętnej i tajemniczej Pani zapomnieć, ale ona – kochanka barona Ilskiego – nie myśli nawet o przypadkowej znajomości i nie przypuszcza, by chwilowy żarcik mógł zburzyć dotychczasowe życie gromadki ludzi.

Cwaniak zrywa z apaszami, porzuca Staszkę, jedzie do miasta, by spotkać ową Panią na derbach w loży trybun. Na skutek zbiegu okoliczności wybawia Panią z nieszczęścia. Pragnie się rzucić do jej stóp, ale jej wzrok onieśmiela go.

Pewnego dnia Rysiek ginie z rąk zazdrosnego barona Ilskiego. „W ostatnim momencie śmierci ujrzał raz jeszcze te śliczne oczy i na rękach owej Pani usnął na zawsze, biorąc ze sobą tajemnicę wielkiej miłości”.