Wykolejeni

Wykolejeni
TYTUŁ ALTERNATYWNY:
Historia, jakich wiele; Aszantka
ROK PRODUKCJI:
1913 rok
PREMIERA:
6 stycznia 1913 roku
GATUNEK:
dramat sensacyjny
RODZAJ:
pełnometrażowy
ZACHOWANY:
zaginiony
REŻYSERIA:
Kazimierz Kazmiński
PIERWOWZÓR:
sztuka Włodzimierza Perzyńskiego „Aszantka” i sztuka Stefana Krzywoszewskiego „Edukacja Bronki”
UDŹWIĘKOWIENIE:
niemy
OPERATOR:
Jan Skarbek-Malczewski, Czesław Jakubowicz
SCENOGRAFIA:
Józef Galewski
WYTWÓRNIA:
Sfinks

Szwaczka Władka kocha dzielnego robotnika, ale matka ciągle utyskuje na biedę i powtarza: „Władka, nie bądź głupia”.

Pod wpływem tych rad Władka nie pozostaje bierną na podszepty Nolskiego, ciemnej kreatury nie gardzącej wszelkiego rodzaju posługami, do stręczycielstwa włącznie. Zostaje kochanką hrabiego, doprowadza go do ruiny i samobójstwa.

Wiadomość o samobójstwie hrabiego z początku podziałała na Władkę, lecz prędko otrząsnąwszy się z przykrego wrażenia z kielichem szampana w ręku wykrzyknąwszy „Niech żyje życie” zaczyna słuchać propozycji Nolskiego co do „nowego dobrego interesu”.

 

Obsada aktorska

Maria Dulęba (Władka)
Zofia Wierzejska (matka Władki)
Mura Kalinowska
Maria Dunikowska (dama)
Jadwiga Daniłowicz-Jaraczowa (Ela, przyjaciółka Władki)
Władysław Grabowski (hrabia Zborowski)
Kazimierz Kamiński (baron Nolski)
Stefan Jaracz (bankier)
Karol Karliński (Józek)