Brochocka Hanka
Hanka Brochocka
Władysława Anna Winczewska
aktorka, tancerka
Władysława Anna Rozwadowska
Stanisław Winczewski
19 stycznia 1913 roku, Irkuck
20 lutego 1968 roku, Warszawa
cmentarz Bródnowski (kw. 43K-IV-4)
Hanka Brochocka jako rok urodzenia podawała 1918 rok, ale przyjmując że debiutowała w 1931 roku należy przyjąć, że urodziła się pięć lat wcześniej.
Ukończyła szkołę tańca Tacjanny Wysockiej i pobierała naukę gry aktorskiej u Stanisława Daniłowicza.
W 1931 roku, jeszcze jako Hanka Rozwadowska, wystąpiła w filmie Serce na ulicy. Pierwszy raz wystąpiła w maju 1932 w teatrze Nowości pod pseudonimem Hanna Brochocka.
Przez całą karierę nie była na dłużej związana z żadną sceną. Sezon 1932/1933 spędziła na scenie teatru Nowego w Poznaniu, następny w Wielkiej Operetce w Warszawie. Od 1935 przez dwa sezony występowała w Teatrze Miejskim w Grodnie, w międzyczasie złożyła egzamin eksternistyczny z aktorstwa (1936). W sezonie 1937/1938 grała na deskach Teatru Miejskiego w Bydgoszczy, a ostatni przedwojenny sezon spędziła w zespole aktorów Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie.
Po wybuchu II wojny światowej zamieszkała w Warszawie, gdzie pracowała jako kelnerka i występowała w jawnym Teatrze Nowości. Po zakończeniu wojny wyjechała do Katowic i tam od 1946 grała w Teatrze im. Stanisława Wyspiańskiego. W 1951 przeniosła się do Łodzi, przez trzy kolejne sezony grała na trzech różnych scenach, były to kolejno teatr Mały, teatr Nowy i Teatr im. Stefana Jaracza. W ostatnim pozostała na scenie do 1958, kiedy to przestała grać na pięć lat ze względu na stan zdrowia. Od 1963 do 1966 występowała w katowickim Teatrze im. Stanisława Wyspiańskiego, a następnie przeszła na rentę inwalidzką.
Była żoną aktora Stanisława Winczewskiego. Używała też nazwiska Hanna Brochocka-Rozwadowska.