Arnoldówna Maria
Maria Arnoldówna
Maria Gustawa Arnold
aktorka
Ludwik Fiszer (ślub w marcu 1925 w Warszawie, rozwiedli się)
Gustaw Władysław Arnold, Helena z Borowskich
1899 lub 1904 roku
26 kwietnia 1931, Warszawa
Pochodziła z ziemiańskiej rodziny z Podola. Jej mężem był księgarz i wydawca Ludwik Fiszer, z którym jednak się rozwiodła.
W 1921 uczęszczała do Warszawskiej Szkoły Dramatycznej, a w 1922 była adeptką w Instytucie Reduty i wystąpiła w kilku przedstawieniach, na przykład w roli Zosi (Ewa), Anetki (Papierowy kochanek), W 1922 została przyjęta w poczet aspirantów ZASP-u, a w 1923 przeniesiona do kategorii kandydatów. W sezonie 1922/1923 grała w Teatrze Polskim i Małym w Warszawie, między innymi: Andzię (Zabawa w miłość), Pannę Givry (Jej tancerz), Joannę (Szkoła kokot), Siostrę (Świt, dzień i noc), Panią Szyller (Wielki Don Juan), Gilbertę (Gość nieznany). W sezonie 1923/1924 należała do zespołu warszawskiego Teatru Rozmaitości i wystąpiła na przykład jako Pani de Vergettes (Chrześniak wojenny). Na sezon 1924/1925 zaangażowała się do Teatru Nowego w Poznaniu, gdzie zagrała Córkę ministra (Romantyczna noc), Josette (Narzeczona w depozycie), wystąpiła też w Ewie i Tajemnicy pięknej pani (tu „ładnie się prezentowała”).
Z okazji jej debiutu na poznańskiej scenie w Romantycznej nocy, recenzent odnotował: „Wyglądała efektownie do czego przyczyniły się w dużej mierze gustowne toalety, ale rola jej wymaga większej rutyny”, w „Kurierze Warszawskim” napisano jednak: „posiada talent, na którego rozwinięcie nie trzeba będzie długo czekać”. Wróciła do Warszawy i w sezonie 1925/1926 była aktorką Teatru Narodowego, wystąpiła na przykład w roli Fruzi (Damy i huzary).
Zmarła śmiercią samobójczą.